Friday

Yay! Its Friday!!! :)

Tanungin moko – “bakit masaya ka pag Friday?” at ibabalik ko rin sayo ang tanong – “at bakit naman hindi?”

Wag sanang magtampo si lunes, martes, miyerkules, hwebes, sabado at linggo.. pero mas malakas lang talaga sakin ang sipsip ni biyernes :)

There are three reasons kung bakit gusto ko ang friday. UNA, yes!-makakapagpahinga-narin-ako-sa-wakas reason; PANGALAWA, yes!-makakapagpuyat-narin-ako-sa-wakas reason; at PANGATLO, yes!-makikita-ko-narin-si-Tom reason. Ung dalawang nauna, alam kong understood na sa inyo yun at kayo man mismo ay nakakarelate doon kahit papaano. So wala ng kailangan iexplain doon! Yung pangatlo, weekends lang kasi kami nagkikita at nagkakasama ni bf kaya masisisi niyo ba ako kung sobrang saya ko ngayon?

So paano ba yan happy-happy na tayo after class?  We will going to Bambi’s crib later to have some beer-and-skittles.. Kayo anu plano niyo? Sulitin lang natin ang kagandahan ng buhay! :)

Let us thank God its Friday! *giggling*

Wa Wenta

This past few days, napansin kong mga walang kwenta mga pino-post ko dito sa blog ko. Kaya ngayon, para nman mas madama’t manamnam mo pa ang hagupit ng istorya kong walang silbe at para wala ka na ring masabi.. heto at dadagdagan ko pa! :)

Mga nangyari saken ngayong araw. (oh diba napaka walang kwenta)

Umaga, kagigising, alas otso iy medya impunto. Binuksan ang TV. Kagagaling lang sa higa ngunit humilata ulit sa sala para manuod ng Atashinchi. Breakfast for today: garlic fried rice, scramble egg with mushed potato, a tuyo, a hotdog, and a tall glass of cowmilk (i mean the REAL cow’s milk). Wow – Ang bastos naman.. kumakain ako tapos nakikita ko si atashinchi ininom yung tubig na pinagtapunan ng kulangotz ng nanay niyang mukang ampalaya. Pinatay ko ang TV nung powerpuff girls na yung palabas. Lumipat ako sa PC, nagbukas ng YM at nag surf hanggang alas onse.

Papasok nako sa school (12.30pm), mukang late nako pero masuwerte parin dahil may jeep kagad na dumaan.. Sa jeep, balak ko sanang mag basa kahit papaano ng lesson namin para mamya.. pero mukang napaka imposible dahil natatanaw ko ng makakasakay ko si Lester sa jeep.. ayun nakasakay ko nga, at ayun (as expected) – kinuwentuhan ako buong 30 minuto sa jeep! (Nakasakay ko rin si ate Roma at Jo – mga kaklase ko [ayos hindi pa pala ko late] ).

First Subject: Speech and oral communication. Lesson for today: Learning the right pronunciation. Binigyan kami ng isang photocopy at irerecite namin yun isa-isa, sunod-sunod (40 words). Pangatlo ako sa unahan, expect ko na na ako yung susunod na tatawagin nang bigla akong nilampasan! WTF? bakit?! ..nakatapos na silang lahat at ako hindi tinawag! – josmio hinuli lang pala ko ni maam – save the best for last daw! (ahahahaha).

Next Subject: Management Database with Internet Access. Pinasagutan samin yung exercises at next meeting we will going to have a quiz about Micro.Access and stuff – hands on.

4.00 na. My next class is 4.30 pa.. we will having a debate about our lesson. The subject is Cooperative Mangement (“duh?”) – there are two views para sa debate: 1. Coop. without the help of the government and 2. Coop. with a little help from the government (more “duh?”).

Sa 30 minuto na break na yun – again gusto ka sanang ireview ang handouts ko, para pag ako yung napili ng mga kaklase kong makipag dibate eh may maisagot naman ako kahit papaano.. ang kaso nakita ko ang  ex-classmate ko sa hall way – inaalok ako ng USB! ..Sales talk konti dito, ng mapunta sa kamustahan hanggang sa magchikahan na at nakalipas ang 30 minuto hindi ko man lang nailabas ang handouts ko sa bag.

Syet. mimiscall ko sana si Tom – kaso kinain ata yung bente singko kong load! – Pati ba yun pinagkakait pa – pati load corrupt! ..Anu ba yan! :(

Oras na!!! This is it! Debatihan na. *HAHAHAHA* Syempre kasama ko sa top 5 debaters ng grupo namen! Lol.. ewan ko ba pero umaariba ako ngayong taon! LOL.

nagkakainitan na ang usapan.

buti nalang nasa gitna si sir Jeff!

nagugulat pako may sumisigaw na sa likod ko!

“according to the cooperative code of the philippines…”

si ate maricar nakuha pang mag pose :)

si lalaine nagpapatangkad – ayaw umupo!

“haay..mahihimatay ako sa mga usapan nato,kaloka!” -maricar

Next meeting pa namin malalaman kung sino nanalo. Im sure kami yun..joke :)

6.00 uwi ko.. pagkatapos ng dibate nun ko lang na-realize kung gaano nako ka-gutom! Ngayon ko lang naalala.. hindi pa pala ako nagla-lunch! dimwit! kaya pala nagpaparamdam na saken ang tiyan ko kanina pa. ugh!

Nakauwi ako sa bahay ng 7.. nagpalit ako ng damit at sabay kumain kagad ng dinner. Yehey hindi ako yung nakatoka ngayon sa paghuhugas ng plato kaya heto ako ngayon..nakaupo sa office chair sa harap ng PC at nagttype na :)

…

ang galing.. nakwento ko sau buong nangyari sa buhay ko ngayong araw…di masyado exciting pero iyan talaga ang routine ng buhay ko sa ngayon. Buhay ng isang ordinaryong studyante – boring na, wa pa wenta!

Di bale, i still have 2 hours before tomorrow pa naman… malay mo may mangyari pang kakaiba! :)

Goodnight people! *kisses*

Big Brother, May Ipis Sa Kwarto!

Mainit na naman ang mga tagpo dito sa loob ng bahay umagang-umaga, kagigising ko lang at nagtitimpla ng kape..

News Flash: Ang nanay ko pinagtatabuyan na naman ang kuya ko sa labas ng bahay!!!

Hoy dont get me wrong. Mabuting ina ang nanay ko, mind you. - at dahil doon ayoko ng makisawsaw pa sa usapan nila  – Haaay ewan ko ba naman sa ugali ng kuya ko. Mabait naman si kuya eh, tahimik pa, at bukod dun talagang maaasahan pa sa mga gawaing bahay.  Kung ikaw ang babae, alam ko rin namang magugustuhan mo ang kuya ko dahil hindi naman siya panget pero hindi rin naman siya yung tipong pang-Hollywood star. LOL.

Sa totoo lang spoiled nga ako sa kuya ko eh, pag tinatamad akong maghugas ng plato, siya yung sasalo. Pag may ipis akong nakita sa bahay, tatawagin ko siya kahit natutulog na siya at wala kang maririnig na kahit isang angal mula sa kanya. Pag sira ang TV, may napindot sa PC, na-virus ang CP, siya kagad tinatawag ko to the rescue. Tuwing bertday ko binibigyan niya ko ng regalo, pero ako kahit isa wala pakong nabibigay sa kaniya at ang maganda pa dun wala kang maririnig na kahit na anong sumbat sa kanya pag nag aaway kami.

Sa totoo lang, kung titingnan mo, okay na okay naman siya eh – ang kakaiba lang talaga sa kanya – sobra siyang mahiyain. As in to the extend na madaaalaaaaaaaang lang siyang lumabas ng bahay. Hindi nga ata yun marunong mag basketball eh! Andito lang siya sa loob namin nagi-internet, nagpi-playstation, nanunuod ng DVD, nagsa-soundtrip.. Lalabas lang ‘yun pag may okasyon at kaylangan ang buong pamilya, pupunta ng school, maybibilin sa bayan – yung tipong talagang kailangang-kailangan lang niya yung bagay na bibilin at wala na siyang ibang mauutusan at walang-wala na siyang choice kundi ang lumabas ng bahay effect – at syempre once in a trillion chance lang yun mangyari.

Kung ang ibang magulang, kinagagalitan ang kanilang mga anak dahil sa sobrang pala-gala nito, – buong maghapong wala sa bahay at kasama lang ang mga barkada na parang nakatira na sila sa kanto – at kulang nalang ay igapos na pilit ang kanilang mga anak sa haligi ng kanilang bahay – ang mga tagpo dito sa loob ng aming tahanan – araw araw – ay iba. Sa amin, ang kuya ko, kulang nalang ay ipagtabuyan ng mga magulang ko papalabas ng bahay, itago ang cellphone, PC, TV para mapilitang gumala sa labas, at kulang nalang, bayaran nila ang lahat ng mga tao sa kanto para ayain ang kuya kong mag laro ng basketball.

Hindi ko alam kung bakit.. pero mula pa’t sapul ganun na talaga siya. At sa loob ng ilang taon, nasanay nako sa kanya. Tanggap ko na kung anu siya – natural kuya ko un eh! At kahit na ganun pa un, mahal ko un.

Ikaw, paano kung gisingin ka ng iyong kapatid habang ikaw ay kasalukuyang nahihimbing sa pagkakatulog isang gabi ng dahil lang sa isang mumunting ipis sa kwarto? Anu mararamdaman mo? At anu ba talaga ang dapat gawin bilang mas nakakatandang kapatid? Lets just say, mahal lang talaga ko ni big brother. :)

Coffee anyone?

Sunday Morning, Rain is Falling

I have two days off from school and so far Its been really boring, thanks to the not so pleasant weather we’ve been having. I don’t mind the rain, I love rainy days, It’s the feeling of restlessness that’s annoying me. LOL. Sa totoo lang, dapat nagsasaya nga ako ngayon kasi weekend, and yet its Sunday and here I am bored.

Its nice having a few days off, so I shouldn’t really complain – at least I get stuff done like taking care of this blog, reading, cleaning, watching movies and animés Ive been meaning to watch.. kung umaaraw pa nga siguro at sobrang init, palagi lang siguro ako nakahiga at nakahilata dito sa bahay buong maghapon, so this way – at least – Im being more productive. haha. (lol)

This past few days was quite nice. Kahapon, pumunta dito si Tom (yeah bati na kami), nag sleepover kami with Heizel kila Bambi..it was FUN! Nagfoodtrip lang at nanuod kami ng movie till dawn, natulog kami 4.30 na ng umaga at nagising ako ng 12 na ng tanghali. You know, sarap kasi matulog pag ganto ang panahon *hehe*.. Ngayon, heto ako at kagigising lang, umuwi kasi ako kagabi mga 3 na ng umaga *hehe* galing ulit kami kila Bambi, kwentuhang lang at kulitan. Sinusulit ang bawat sandaling andito pa siya sa Pinas. We will miss her again. Aalis na ulit siya nextweek.. and bilis nman.. Im going to miss her. Im going to miss my bestfriend again. Matagal na nman kaming hindi magkikita at magkakasama.

Sad. But you know what? Its okay. Im okay. We’re still bestfriends kahit sa YM at webcam nlang kami nagkakausap at nagkikita. Magkalayo man kami pero magkadikit na mga bituka namin (lol) and after all, were still under the same big sky. Ang kaibahan lang… doon umaaraw, dito umuulan.

Let’s hope for some sun tomorrow! Enjoy the weekend everyone. ♥

Grin

I’m a Barbie girl

In a Barbie World

Life is plastic

Its Fantastic.